آواز بهار

(بدون عنوان)

آنجلا — Thu, 21 May 2009 12:27:09 GMT

خدایا کفر نمی‌گویم

پریشانم
چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!
مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی

خداوندا!
اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای ‌تکه نانی
‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌
و شب آهسته و خسته
تهی‌ دست و زبان بسته
به سوی ‌خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!

خداوندا!
اگر در روز گرما خیز تابستان
تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی
لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف‌تر
عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌
و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!

خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌
ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت از این بودن، از این بدعت
خداوندا تو مسئولی

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است!

دکتر علی شریعتی

(بدون عنوان)

آنجلا — Wed, 15 Apr 2009 05:58:20 GMT

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار

که برو بحر فراخ است و آدمی بسیار

شیخ اجل سعدی

(بدون عنوان)

آنجلا — Sun, 05 Apr 2009 13:15:49 GMT

اینک بهار

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگهای سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستو های شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار!

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبریز از شراب

خوش به حال آفتاب

ای دل من گرچه در این روزگار

جامه رنگین نمی پوشی به کام

باده رنگین نمی نوشی ز جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن می که می باید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ

هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

::: زنده یاد فریدون مشیری :::

(بدون عنوان)

آنجلا — Sat, 07 Mar 2009 18:50:12 GMT

غرور هدیه شیطان است و عشق هدیه خداوند

و چرا انسانها هدیه شیطان را به هم می دهند

ولی هدیه خداوند را از یکدیگر پنهان می کنند؟...

بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی

کوچک باش و عاشق...

که عشق می داند آئین بزرگ کردنت را

(بدون عنوان)

آنجلا — Tue, 03 Mar 2009 15:33:04 GMT

امروز، اولین روز از بقیه عمر توست.

پس اگه خودت رو واسه آینده آماده نکنی،

بزودی متوجه می شی که متعلق به گذشته هستی.

هیچ وقت واسه لذت بردن از زندگی و واسه عوض شدن دیر نیست.

هرکس که در زندگی زودتر تغییر کنه زودتر موفق می شه.

اگه به دنبال موفقیت نری خودش به دنبال تو نمی آد.

زندگی اون وقتی به تو پاداش می ده که موفقیت رو بعنوان یک حق آسمانی بپذیری

و باور داشته باشی.

مجبورنیستی در موقعیت موجود باقی بمونی .

این بستگی به تصمیم گیری هر انسان داره .

می شه هر لحظه تغییر کرد.

(بدون عنوان)

آنجلا — Thu, 26 Feb 2009 06:44:06 GMT

من

دونده ای خسته
از پیچ و خم های شهر
هرچه میروم
باز به پایان نمی رسد این راه

به قول شهریار:

مرا دریاب ای خوبم

هنوزم آب می کوبم

هنوزم شعر می ریسم

هنوزم باد می روبم

(بدون عنوان)

آنجلا — Sat, 21 Feb 2009 17:50:24 GMT

رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید عکس تنهایی خود را در آب،

آب در حوض نبود...

تو اگر در تپش باغ خدارا دیدی،همت کن

وبگو ماهی ها،حوضشان بی آب است

(بدون عنوان)

آنجلا — Fri, 20 Feb 2009 18:01:51 GMT

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت،

ولی آنقدر مشتاقم کز خاک گلویم سوتکی سازد.

گلویم سوتکی باشد بدست طفلکی گستاخ وبازیگوش و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در آن سخت بفشارد

وخواب خفتگان خفته را آشفته سازد.

بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را.

دکتر علی شریعتی

(بدون عنوان)

آنجلا — Thu, 19 Feb 2009 05:58:06 GMT

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کنه پرهاش سفید می مونه، ولی قلبش سیاه میشه

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبته

دکتر علی شریعتی

(بدون عنوان)

آنجلا — Mon, 16 Feb 2009 16:48:32 GMT

دو روز مانده به پایان جهان

دو روز مونده به پایان جهان، تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده. تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مونده بود. پریشان شد و آشفته و عصبانی، پیش خدا رفت تا روزای بیشتری از خدا بگیره .

داد زد و بد و بیراه گفت. خدا سکوت کرد. جیغ کشید و جار و جنجال به راه انداخت. خدا سکوت کرد. آسمان و زمین رو به هم ریخت. خدا سکوت کرد. به پرو پای فرشته ها و انسان پیچید. خدا سکوت کرد. کفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد. خدا سکوتش رو شکست و گفت: "عزیزم اما یه روز دیگه هم رفت تمام روز رو به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی. فقط یه روز دیگه مونده. بیا و حداقل این یه روز رو زندگی کن. "

لابه لای هق هقش گفت: اما با یک روز؟ چه کار می شه کرد؟ خدا گفت: کسی که لذت یک روز زیستن رو تجربه کنه، گویی هزار سال زیسته و کسی که امروزش رو درک نکنه، هزارسال هم بکارش نمی آد.

بعد از اون سهم یک روز زندگی رو ریخت تو دستاش و گفت: حالا برو و زندگی کن. او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که تودستاش می درخشید. اما می ترسید حرکت کنه، می ترسید راه بره ، می ترسید زندگی از لای انگشتاش بریزه. قدری ایستاد. بعد با خودش گفت: وقتی فردایی ندارم، نگه داشتن این یه روز چه فایده ایی داره؟

بذار این مشت زندگی رو مصرف کنم.اونوقت شروع به دویدن کرد. زندگی رو به سرو روش پاشید. زندگی رو نوشید و زندگی رو بویید و چنان به وجد آمد که دید می تونه تا ته دنیا بره. می تونه بال بزنه. تو اون یه روز، آسمان خراشی بنا نکرد، مالک زمینی نشد، مقامی هم بدست نیاورد، اما تو همون یه روز دست رو پوست درخت کشید، روی چمن خوابید، کفش دوزکی رو تماشا کرد، سرش رو بالا گرفت و ابرها رو دید و به اونهایی که نمی شناختنش سلام کرد و برای اونهایی که دوستش نداشتن و بقولی چشم دیدنش رو نداشتن از ته دل دعا کرد.

اون تو همون یه روز با دنیا و هرچی تو اون هست آشتی کرد و خندید و سبک شد. لذت برد و شرمسار شد و بخشید و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد. اون تو همون یه روز زندگی کرد و فرشته ها تو تقویم خدا نوشتند :

"امروز او درگذشت، کسی که هزار سال زیسته بود!"