انسان سه راه دارد:

راه اول از انديشه مي‌گذرد، اين والاترين راه است.

راه دوم از تقليد مي‌گذرد، اين آسان‌ترين راه است.

و

راه سوم از تجربه مي‌گذرد، اين تلخ‌ترين راه است.

افلاطون مي گه:

اگه با دلت چيزي يا کسي رو دوست داري زياد جدي نگيرش، چون ارزشي نداره،

چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که ديدنه.

اما اگه يه روز با عقلت کسي رو دوست داشتي، اگه عقلت عاشق شد،

بدون که داري چيزي رو تجربه مي کني که اسمش عشق واقعيه

من آن موجم که آرامش ندارم، به آسانی سر سازش ندارم

همیشه در گریز و در گذارم، نمی مانم به یک جا بی قرارم

سفر یعنی من و گستاخی من، همیشه رفتن و هرگز نماندن

هزاران ساحل و نادیده دیدن، به پرسش های  بی پاسخ رسیدن

من از تبار دریا، از نسل چشمه سارم، رها تر از رهایی ، حصار بی حصارم

صدای زنده بودن در خروشم، به ساحل چو می آیم خموشم

به هنگامی که دنیا فکر ما نیست،

دل از دریا بریدن کار من نیست